بك ، و العادل بك كافر بما تنزّلت به محكمات آياتك ، و نطقت عنه شواهد حجج بيّناتك ، و إنّك أنت اللَّه الَّذي لم تتناه في العقول فتكون في مهبّ فكرها مكيّفا ، و لا في رويّات خواطرها فتكون محدودا مصرّفا ( پروردگارا ، شهادت مىدهم به اين كه كسى كه ترا به اعضاى متنوّع و متباين آفريده‌هاى تو و به اجزاى پيوسته مفصلهاى مخلوقات تو ( جايگاه تلافى و وصل استخوانها و غيره ) كه با تدبير حكمت تو آميخته است ، تشبيه نمايد باطن دلش را به معرفت تو نبسته است ، و دلش را به يقين براين كه براى تو مثلى نيست نپيوسته است و گويا اين نادان بيزارى جستن پيروان [ نابكار ] را از متبوعان خود نشنيده است كه خواهند گفت : « سوگند به خدا ، ما در گمراهى آشكار بوديم كه شما ( متبوعان ) را با پروردگار عالميان برابر مىكرديم . » خداوندا ، آنان كه از تو منحرف گشتند ، دروغ گفتند كه ترا به بتهاى خود تشبيه نمودند و آرايش مخلوقات را بوسيله توهّمات خود به تو نسبت دادند و بوسيله خاطره‌ها و تصوّرات [ بى اساس خود ] ترا مانند تجزئهء اشياء جسمانى تجزئه نمودند و با قريحه‌هاى عقول خويش ترا با مخلوق داراى قواى گوناگون سنجيدند [ اندازه گيرى كردند ] و شهادت مىدهم به اين كه كسى كه ترا با چيزى از مخلوقات مساوى ديد ، از تو عدول كرد ( منحرف گشت ) و كسى كه از تو عدول كند به آيات محكم و شواهد گوياى حجّتهاى روشن تو كفر ورزيده است . [ اى خداى بزرگ ] تويى آن خداوندى كه در عقول محدود نگشتى كه در مجراى وزش تفكَّرات آن عقول پذيراى كيفيّت شوى و در جريانات فكرى خاطره‌هاى آن عقول محدود و متغيّر گردى . )